Salı, Eylül 02, 2014

İşler Güçler...

Çalışmak çok zor. Çok klasik olacak ama, insanlarla uğraşmak çok zor. Yeni işimde ortalama 45-50 kadar üretim personelinin sorumluluğunu üstlendim. Bir kısmı yaşlı-usta bir kısmı çok genç-öğrenci,  her birinin gönlünü yapmak, çalıştırmaya uğraşmak bir de üzerine işinle alakası olmayan angaryalar üstlenince bazen o paralel evrende kendi işini yapan Tuğba'ya çok özeniyorum.

İşimi seviyorum evet, hayatımdan memnunum ama patron kaprisi, gereksiz emrivakiler, saçma sapan tavırlar beni işimden de çalışmaktan da inanılmaz soğutuyor. Şimdi neyse ama tüm hayatımın bu şekilde geçmesi ihtimali beni çok korkutuyor. İşin kötüsü aynı sorunları daha önce çalıştığım iş yerimde de yaşadım, yani bunlar çalışanların evrensel sorunları. Nereye gitsem aynı, iş değiştirmek de çözüm değil...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder