Perşembe, Nisan 03, 2014

Öleyazdım.

 
 
40 çarşamba bir araya geldi diye bir söz var ya, hah! işte tam onu yaşıyorum. İş yerinde hiç beklemediğim şekilde bana verilen oldukça ayrıntılı ve zaman alan bir iş var. Pazartesine yetiştirmem gerekiyordu, an itibariyle yani 3 gün önceden bitirdim. Pazartesiden beri soluksuz çalışıyorum. Şükür kurtuldum. Diğer yandan yarın taşınıyoruz. İş yoğunluğuna bir de koşarak eve gidip eşyaları toplamaya çalışmak eklendi. Kitaplar, kıyafetler, ıvır zıvırlar... Delirmemek mümkün değil. Evin ayak işlerini hiç söylemiyorum bile ama YETMEEEEZ önümüzdeki pazartesi de sınavlarım başlıyor. Yeni taşınmış olacağız, eşyalarımızın bir kısmını değiştirdiğimiz için evde bir kaç gün koltuk bile olmayacak ve benim sınav haftam. Şaşırdım mı? Tabii ki hayır. Eksik ders notlarını, hakkında hiçbir fikrim olmayan dersleri falan söylemiyorum hiç...

Bu yoğunluk ay sonuna kadar azalarak devam edecek. Sınavlarımın bittiği hafta ofis arkadaşlarımdan biri, ertesi hafta Barış'ın lise arkadaşlarından bir evleniyor. Kına, düğün gezmek durumundayız yani. Aynı hafta açık öğretim vizeleri de var. Hatta aynı hafta bi ara, nasıl fırsat bulacağız bilmiyorum ama nişan alışverişi de yapacağız. Aslında düşündüm de azalarak falan değil, aynı tempoda devam ediyormuş yoğunluğum. Nişan kıyafetimin provalarından bahsetmediğimi de fark ettim an itibariyle. Evet o da var. Bu 3 haftalık koşturmanın arkasından gelen 27 Nisan hafta sonunda ALLAHA ÇOK ŞÜKÜR, hiçbir plan program yok. İnşallah da olmaz. Zira 4 Mayıs'ta nişanım var, azıcık soluklanmak istiyorum. Ben düşünürken yoruldum, içindeyken nasıl bitecek bu iş güç... Hemen Mayıs'a atlayabiliyor muyuz ya?