Pazartesi, Şubat 25, 2013

Ortaya Karışık #14

Anlatmak istediğim o kadar çok şey ve o kadar az zaman var ki. Haftasonu yine sadece yorgunluk bıraktı bünyemde.

Cumartesi iş çıkışı Trump Towersda buluştuk Barış'la. Kendimize harika kitaplar aldık ve koştura koştura Kelebeğin Rüyası'na gittik. Bu aralar sadece Türk filmleri izliyoruz. Özellikle tercih etmesek de o şekilde denk geliyo ve ben sonuçtan gayet memnunum. Kelebeğin Rüyası gerçekten çok güzel olmuş. Başı, sonu, içeriği bence kulp takılacak hiç bir yeri yok. Gidin, görün derim.

Haftaiçi cumartesi akşamı için Devlet Tiyatroları'ndan Aşkımız Aksaray'ın En Büyük Yangını oyununa bilet almıştık. Geçen sefer bilet almamıza rağmen gidememiştik. Keşke de gitmeseymişiz. Kelebeğin Rüyası uzun sürdüğünden  koştura koştura yetiştik bu oyuna, yemek bile yemeden ama ben pek de sevmedim açıkçası.

Pazar günü güzel havayı gördük attık kendimizi sokaklara. Dışarıda yaptık kahvaltımızı. Benim gitmekten ısrarla kaçındığım Celal ile Ceren'i izlemeye gittik. Filme bayılmadım ki Şahan Gökbakar'ı hiç sevmem ama eleştirilerin çok acımasız olduğunu düşünüyorum ben. Film her yerde, olduğundan çok daha kötü anlatılmış gibi geldi bana.

Kış Günlüğü'nü okuyamıyorum. Paul Auster'ı çok seviyorum ama ikinci defa başlamama rağmen bu kitap gitmiyor. Sürekli araya başka kitaplar giriyor. Israrla çantamda taşıyorum, yanımda gezdiriyorum ama yok. Ben de hemen Barış Bıçakçı'nın Aramızdaki En Kısa Mesafe'sine başladım. Diğer tüm Bıçakçı kitapları gibi bu da mükemmel gidiyor.

Direksiyon sınavında yaptığım aşırı gereksiz heyecan bana Kuşadası tatiline patladı. Yazılı sınavı çok rahat geçmiştim ama direksiyondan kalınca, sınava mecburen tekrar gireceğim. Hiçbir işim ayarladığım gibi gidemediğinden, sonraki sınav İzmir tatil planı yaptığım zamana denk geldi, şaşırmadım. Biz de o haftasonunu başka şekilde değerlendirmeye karar verdik. Umarım bu iş uzamaz da başka problemler çıkmaz. Korkuyorum.

Haftasonu, haftaiçi, her gün, her saniye çok kadar hızlı geçiyor ki. Yorgunluğumu ve halsizliğimi anlatmak da kelimeler kifayetsiz. Tek ihtiyacım olan uzun bir tatil ama ona da daha çok zaman var. Birlikte çalıştığım arkadaşım işten ayrıldığı için, yoğunluğum da iyice arttı. Ne kadar dayanabileceğim bilmiyorum. Sabah erken kalkmak ve cumartesi çalışmak dışında hayatımdaki her ayrıntının aynı olduğu bir hayat hayal ediyorum!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder