Salı, Ekim 02, 2012

Kızgın.

Canım en çok en sevdiğim insanlara çok kızdığım ve artık dayanma sınırımın çok üzerinde dolaştıklarını anlamadıkları zaman yanıyor ama yapılabilecek pek bir şey yok zira, bazı sorulara en uygun cevap 2 ucu boklu değnek.

Bu can yanması, sıkıntısı, bıkması artık adı her neyse bünyeme katlanılmaz göz ve baş ağrısı olarak dönüyor. Dün akşamdan beri de geçmiyor, geçmiyor. O kadar ki akşama canlı izleyeceğim ilk şampiyonlar ligi maçı olacak olan Braga maçı için bile ancak havaya girebiliyorum. Sevinçlerim ya da heyecanlarım sekteye uğradığı zaman yaşadığım hayal kırıklığı tarif etmekte kifayetsiz bütün kelimeler.

Artık şöyle yapıcam, bana böyle dediklerinde şöyle cevap vericem, olmazsa konuşmam falan tarzı ergen yaklaşımları beceremediğim için arkamı dönünce unutuyorum herşeyi. Keşke bu kez öyle olmasa. Neyse maça 6 saat 19 dakika kalmış ben hala neler diyorum. Akşam geeeeeeeeeeeel, geeeeeeeel, gel.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder