Salı, Eylül 25, 2012

Ortaya Karışık #3

3-0'la başlamak istiyorum. Rüya... Burak'ı her hafta daha çok seviyorum.Takım zaten iyi de ben bu hafta bir ayrı keyif aldım arenada olmaktan, sanki daha bir güzeldi bu maç daha bir keyifliydi. Takımın verdiği keyif dışında... (Sercan'dan zerre hazediyorsam adam değilim.)


HAFTAYA SALI GÜNÜNE KADAR NEFESLERİ TUTUYORUZ ARTIK!!!!
İlk kez canlı CL maçı izleyeceğim. Heyecanlıyım ama ölmeden önce inşallah görürüm dediğim atmosferi Manchaster maçında yaşayacağım sanırım. Biz böyle oynayalım da gerisi her türlü gelir.

Bir de kişisel tarih açısından not düşmek istiyorum, dün gece Bülent Ortaçgil'in, hastası tarafından öldürülen Dr. Ersin Arslan'ın ailesine yardım için sahne aldığı konserdeydik. (Sağımız şiddet, solumuz şiddet.) Evren bu olaya karşı olduğunu üstüme taksicileri salarak gösterse de zor bela gittim, işten çıktıktan sonra. Mükemmeldi. Ortaçgil senfoni orkestrasını bulunca çoştu, Erkan Oğur ve Birsen Tezer de olunca daha da coştu. Konserlerinde çok nadir çaldığı şarkılardan da çaldı ama benim için büyülü olan 3 an var... İlki daha başlamadan çalacağını hissettiğim, benim için bambaşka bir yerde olan 'Bu Su Hiç Durmaz', ikincisi yaylılarla normalde olduğundan 123456 kat daha harika olan 'Çoktular ama Hiç Yoktular' ve son olarak 'Kimseye Anlatmadım'... Kimseye Anlatmadım, en sevdiğim Bülent Ortaçgil şarkılarında ilk beşe girer kesin, sabah Barış'a yollamıştım sözlerini okusana diye ve akşam biz çıkmadan çaldıkları son şarkıydı (şanslı günümdeydim galiba). Şu sözlere sahip bir şarkı nasıl sevilmez ki?

sev beni
sar beni
bir tek kötü sözün sarsar beni
bilinmez denizlerin kuytu koylarında
bul beni
bil beni
al beni
bu saçmasapanlıktan kurtar beni
uykusuz gecelerin gizli örtüsünden
çıkar beni
ben bunları kimseye anlatmadım
kendimle bile konuşmadım
ben bunları kimseye anlatmadım
bir tek sen duy diye, sen bil diye, sen anla diye

sor beni
bul beni
sessiz şarkılarda çal beni
bulutlar ülkesinden kuru topraklara
indir beni
sez beni
yaz beni
karmakarışıklığımdan çöz beni
birikmiş tortuların kirlisularından
süz beni
ben bunları kimseye anlatmadım
kendimle bile konuşmadım
ben bunları kimseye anlatmadım
bir tek sen duy diye
sen bil diye
sen anla diye...

Huzur bence kesinlikle hafif serin bir eylül akşamında, sevgiliyle dinlenen bir Bülent Ortaçgil şarkısı...

Bu yazıya başladığımda Neşet Ertaş hayattaydı, artık değil. İçime oturan kayanın büyüklüğünü tarif edemem. Nur içinde yat...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder